Kod Telepen został wynaleziony w 1972 roku. Twórca chciał stworzyć kod do zastosowań w laboratoriach szpitalnych aby szybko i poprawnie identyfikować pacjentów i próbki.
Długość kodu dla danej ilości znaków jest zawsze taka sama. Kod zawiera tylko dwa rodzaje szerokości pasków. Stosunek szerokich pasków do wąskich wynosi 3:1. Odkodowywanie informacji jest bardzo skuteczne. Dwukrotnie lepsza efektywność niż przy kodzie Plessey.
Przy kodowaniu cyfr można zastosować pakowanie: dwie cyfry pakowane są do jednego znaku. Maksymalna gęstość upakowania wynosi dla danych alfanumerycznych 16 znaków na cal.
p
Budowa
Sposób kodowania:
1
00
010
01 / 10
Przykład zakodowanie ciągu: 01110
Każdy symbol Telepen składa się z:
"Cicha" strefa
Znak start
Dane (jeden lub więcej znaków)
Suma kontrolna
Znak stop
"Cicha" strefa
Sposób obliczania sumy kontrolnej wraz z przykładem dla "Telepen"
Dodaj do siebie wszystkie wartości ASCII wszystkich znaków (bez znaków start i stop)
Znak
T
e
l
e
p
e
n
Wartość ASCII
84
101
108
101
112
101
110
84+101+108+101+112+101+110=717
Oblicz resztę z dzielenia wyniku z punktu 1 przez liczbę 127
717 mod 127 = 82
Od liczby 127 odejmij wartość otrzymaną w punkcie 2
127 - 82 = 45
Jako sumę kontrolną wstawia się znak ASCII, którego wartość jest równa wynikowi z punktu 3
ASCII(45)='-'
Zastosowanie
Kod Telepen szeroko jest stosowany w Anglii. Stosowany jest w systemach bibliotecznych. Znalazł także zastosowanie w laboratoriach szpitalnych do oznaczania pacjentów i próbek oraz w przemyśle motoryzacyjnym.
